Benim okuduğum versiyon baya eskiydi. Varlık yayınlarından çıkan hali böyle isimlendirilmiş. Daha sonra zamanlama değişmiş falan.

Güzel bir savaş dönemi hikayesiydi, kafa karıştırıcı şeyler yok değildi. Daha çok insanların iç dünyalarına yönelen hikaye her zamanki gibi geniş tasvirler, duraksayan bir hikayeye sahipti. Steinbeck bu tür hikayelerde hep altını çiziyor. İnsan benim için. Ben insana bakarım onun rengine, hayallerine...

Askerlerin yaşadığı dram anlatıldığı kadar halkın dramı da ortada ve sürekli hikaye sonrasında yahu ne kadar rahatlar bu bir hayat tarzı mı diyesi geliyor insan... İyi ki o günler geride kaldı. En azından bizim ülkemiz için. Yoksa böyle hayat mı geçerdi.

83 kez gösterildi.



Hello World!