ERKAN KAVAS

ENTREPRENEUR


Buçuk Olsun Başlıyorum

Hayatı bir noktadan bir noktaya arşınlamayı seven insanlarla tanıştım hep, ama ne yazık ki devam gelmedi çoğunda… Öyle bir iki hoş boş selam, sonra ebedi alemlere göç. Cep telefonumu alıp rehbere girseler 40tan fazla kişi yoktur, bunun 4-5 tanesi aile numaraları, hani bir yerde ölür kalırsam haber versinler diye… Gerisi oradan buradan insanlar… Facebook adresime girsen sanırım bugün itibari ile 35 civarında kişi ekli yine bunun 4-5 aileden, neden ekledim onları bilmiyorum sonuçta insan ölse kalsa facebooktan annesine haber verecek değiller ya… Aslında bazen düşüncelere dalıyorum facebook dediğimiz portal öğrenci arkadaşlar için değil miydi? Ne zaman bu kadar eş dosta döndü anlamıyorum. Herhalde özünü kaybeden en büyük sitelerden biridir o… Aslında özünü koruyabilse ne kadar güzel olurmuş düşünmedim de değil. Bunun dışında öyle çok fazla sosyal bir alanda yokum, zaten benim ismimdeki her şeyi almışlar bir profil açacağımda isminin sonuna ya 86 ya da 2015 gibi sayılar getirmek zorundayım, ne bileyim bu dünyada benden çok mu var? Oysa benim ismimi böyle acayip bir şey koysalardı ne bileyim klavyeye böle rastgele basınca çıkan karakterler gibi örneğin “wewfıewd” gibi… Hem sosyal medya hesaplarımı istediğim zaman açardım hem de çok fazla telaffuz edilemediği için rahat ederdim. Düşünsene bir arkadaşın seni pazarda gördü arkandan bağırıyor, ne güzel anlaşılmıyor, geri dönüp bakmak zorunda değilsin. Bir bakıma dertlerim bunlar değil diye düşünüyorum benim daha ciddi bir derdim var, olaya konsantre olamıyorum, bu kelimeyi ilk kez cümle içinde kullanmış olabilirim, konsantre benim için önceleri hep meyve suları ile alakalı birşeydi, ilk defa böyle bir yazının içinde kullandım. Ya da şöyle bir sorunum var, hep olayın dışında kalmaktan kendimi bir işe adayamıyorum, sürekli bir bahanem var mesele öğrenci zamanlarımda kullandığım en öne çıkanı “buçuk olsun başlıyorum” olanıydı. Ne bileyim yarın sınav var hep buçukları kovalardım sonra kitaplar yatağın içinde uyur kalırdım ertesi güne sınava gittiğimde hocalar hep başka yerden sorar ben de onlara olağan üstü anlamsız cevaplar verirdim, çok düşük not aldığımı hatırlamıyorum hep yükseklerdeydim, olayı çözmüştüm sanırım ne kadar anlamsız olabiliyorsan o kadar iyiydin bu dünya da, ne kadar okunmayan yazın varsa o kadar çok puan alıyordun, sanırım hocalar yazımı okuyamadığında biraz da acıyarak iyi notlar veriyordu bana… Hatta ya bu çocuk bir şeyler biliyor diye bir gizeme kapılıp gidiyorlardı. Okul yıllarımdan pek arkadaşım kalmadı, telefonumu açsan belki bir belki iki kişi vardır onlarda sadece bayram zamanlarında whatsapp üzerinden mesaj göndermek için… Ama halen bayram seyran ve ona benzer günlerde bazı mesajlar geliyor, altına isim yazmadıklarından bilemiyorum, adamlar hala bende ekli olduklarını düşünüyorlar herhalde… Hatta çok 7’li bir numara var o her özel günde bir mesaj atıyor, arayıp kim olduğunu sorarsam çok üzülür diye düşünüyorum. Eskiden yurt dışından aramalar gelirdi, özellikle Romanya’dan… Evlenmek istediklerini falan söylerlerdi. Onlarda vazgeçti herhalde… Ya da yeni evlenme yöntemleri buldular… Bilmem kaç senedir aynı numarayı kullanmaktan dolayı sanırım bu olaylar… Ne bileyim bazen ne kadar antikayım diyorum kendime ama sonuç olarak daha fazla da olamıyorum… Böyle bir şeyi neden yazdığımı henüz çıkartamadım ama bilmiyorum belki bir yerlerde yayınlanır, belki birileri okur, altına bir şeyler yazar. Ne kadar iğrenç falan der… Sonuç olarak ufak bir mevzu bu...